Celebracja liturgiczna

Osobnym i wówczas bardzo kontrowersyjnym zagadnieniem, związanym głównie z pracami nad tłumaczeniem ksiąg liturgicznych, był problem wprowadzenia języka narodowego do liturgii. Podczas Soboru Episkopat Polski opowiedział się za zachowaniem języka łacińskiego w liturgii mszy św., dopuszczał natomiast stosowanie języka narodowego w śpiewach wiernych i w czytaniach oraz w sprawowaniu sakramentów. Nie stawiano jednak sprawy w sposób skrajny i usiłowano wprowadzić szerszy zakres stosowania języka polskiego w liturgii jeszcze przed Soborem Watykańskim II, o czym świadczy indult uzyskany od Kongregacji Obrzędów już w 1961 r. Zezwalał on na śpiew w języku polskim stałych części Ordo Missae: Gloria, Credo, Sanctus i Agnus Dei, a także na zezwalał na wprowadzenie czytań mszalnych w języku polskim . Episkopat przy-gotował nawet specjalną instrukcję wprowadzającą w życie powyższy in-dult .

25.02.2012. 16:14