Działania polskich ośrodków liturgicznych

Jak już wskazano wyżej, od samego początku zdawano sobie sprawę, że soborowa reforma liturgiczna osiągnie swoje cele, jeśli zewnętrznym zmianom towarzyszyć będzie odpowiednia formacja liturgiczna. Temu celowi nie były w stanie sprostać jedynie wymienione wyżej dokumenty rzymskie, a także listy pasterskie i instrukcje Episkopatu oraz różne formy pracy formacyjnej indywidualnych osób, zarówno duchownych jak i świeckich.

Zdecydowana większość duchowieństwa polskiego była przychylna i otwarta na proces reformy liturgii i jej recepcji w niełatwych warunkach duszpasterskich. Często pojawiały ostrzeżenia przeciw sprowadzaniu reformy i samej formacji do zewnętrznych zmian obrzędowych i rubrycystycznych. Ostrzegały przed tym nie tylko wyżej wspomniane listy pasterskie Episkopatu Polski oraz listy pasterskie poszczególnych biskupów, ale także różne materiały formacyjne publikowane i wygłaszane z okazji ukazujących się kolejno ksiąg liturgicznych. Pozytywną rolę odegrały w tym względzie Komisje Liturgiczne w wielu diecezjach.

17.04.2011. 10:27