Systrematyczna formacja liturgiczna

Największe zasługi w systematycznej formacji liturgicznej, zwłaszcza w pierwszym okresie posoborowym, ma środowisko Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, skupione wokół profesorów tej uczelni: ks. Wacława Schenka (†1982) , ks. Franciszka Blachnickiego (†1987) , ks. Wojciecha Danielskiego (†1985) , ks. Jerzego Józefa Kopcia CP oraz młodszych ich współpracowników. Powstały bezpośrednio po Vaticanum II Lubelski Zespół Liturgistów (od 1965 r.), skupiał ponad 20 księży, specjalistów w zakresie liturgii i duszpasterstwa, częściowo zespół pomagał Komisji Episkopatu Polski, jednak jego głównym zadaniem była praca formacyjna duchowieństwa i wiernych. W tym celu organizowano doroczne sympozja i kursy (Krościenko i KUL). Z inicjatywy ks. F. Blachnickiego wydawano w latach 1965–1967 „Biuletyn Odnowy Liturgicznej” (maszynopis, ok. 30 stron, 800 egz.). Od 1967 r. „Biuletyn” ukazywał się regularnie w warszawskim kwartalniku „Collectanea Theologica”.

Przygotowywano ponadto inne materiały formacyjne dla kapłanów i wiernych. W następnych latach, obok rzymskiego Anselmianum, główną zasługą naukowego ośrodka liturgicznego KUL było przygotowanie całego szeregu wykładowców liturgiki dla Wydziałów Teologicznych i Seminariów Duchownych w Polsce. To tam przygotowani księża stawali się następnie inicjatorami i animatorami liturgicznej formacji na szczeblu diecezjalnym . Formacją liturgiczną na KUL prowadziły ponadto Instytut Liturgiczno-Homiletyczny oraz Instytut Formacji Pastoralno-Liturgicznej.

25.05.2011. 17:01