Wyzwania pastoralne cz.2

Różnie w poszczególnych diecezjach wsłuchiwano się w konkretne wyzwania pastoralne Konstytucji liturgicznej, różna była też odpowiedź. Najtrafniejszą próbę oceny przeprowadzonej oceny reformy i ukazaniem perspektyw na przyszłość znajdujemy w Liście apostolskim Vigesimus quintus annus Jana Pawła II, wydanym z okazji 25. rocznicy ogłoszenia Konstytucji liturgicznej (4 XII 1988) .

Papież zauważa, iż soborowa reforma liturgiczna „została już zrealizowana, ale zadaniem do wykonania pozostaje wciąż jeszcze duszpasterstwo liturgiczne, które pozwoli z bogactwa liturgii obficie czerpać moc spływającą z Chrystusa na wszystkie członki Jego Ciała, którym jest Kościół” (nr 10). Dlatego – pisze dalej papież – „najpilniejszym zadaniem jest formacja biblijna i liturgiczna Ludu Bożego, pasterzy i wiernych” (nr 15). A wśród problemów, które wymagają dalszych przemyśleń i decyzji, należą: potrzeba głębszego dostosowania liturgii do różnych kultur (nr 16); szersze otwarcie świeckim możliwości pełnienia funkcji liturgicznych (nr 17) – w Polsce nadzwyczajni szafarze i stali diakoni; a także ewangelizacja i dowartościowanie form pobożności ludowej (nr 18). Jak widać z powyższego, pozostało jeszcze wiele do zrobienia, aby w liturgii realizował się żywy Kościół, aby we wspólnotach parafialnych celebracja liturgiczna pozbawiona była formalizmu i rutyny oraz czysto zewnętrznego rytualizmu. Nigdy nie zakończy się wieloraki i wielopoziomowy wysiłek pastoralny, zwłaszcza formacyjny, aby mógł być realizowany główny cel soborowej reformy i odnowy – ut misterium paschale vivendo exprimatur (Inter Oecumenici, 5/6).

11.01.2011. 14:46